Specialisten en freelancen

Door: Nienke Smit, 6-4-2007

Deze week twee artikelen in de media getroffen over de ontwikkelingspatronen van nieuwe generaties carrieremakers.

De eerste betreft een een onderzoek van Paul Bridle, leadership methodologist, waaruit blijkt dat de zogenaamde ‘nieuwe medewerkers' een specialistische functie ambiëren boven een generalistische. Zij willen deskundig zijn in een door hen gekozen vakgebied.

Was een managementpositie lange tijd hét doel in de carrière, tegenwoordig zeker niet meer. Een managementpositie wordt nog maar door twee van de drie nieuwe medewerkers (met universitaire opleiding) geambieerd, blijkt uit Bridle's onderzoek. Reden daarvoor is de behoefte een specialist te zijn; managementfuncties vereisen een generalistische aanpak en visie, en dat is nu net wat de nieuwe generatie niet wil.

In het andere artikel staat de snelle groei van freelancen centraal.

Uit cijfers van de Kamer van Koophandel blijkt dat het aantal mensen dat zich heeft laten registreren als zzp'er (zelfstandige zonder personeel) sinds 2002 met 40% is gegroeid. Inmiddels is 12% van de beroepsbevolking eigen baas. Na jaren voor een baas te hebben gewerkt, willen freelancers zelf projecten en werktijden kunnen kiezen.

Welke impact hebben deze ontwikkelingen op het aantrekken van nieuwe mensen?

Allereerst moet een organisatie zich realiseren dat een specialisme geen tweede keus meer is na management, dat geeft de ruimte om vacatureteksten toe te spitsen op specialistische taken en projecten. Ook het specialistische traineeship (i.p.v. het management traineeship) kan rekenen op een grotere aantrekkingskracht met name in de kwantitatieve hoek. Inhoudelijke aantrekkingskracht van een functie wordt steeds belangrijker, complexe vraagstukken liefst met een maatschappelijke relevantie gelden als een grotere 'trekker' dan salaris of statusverhogende componenten.

Ten tweede kan de vacaturetekst wellicht breder getrokken worden. Freelancers zijn door hun hoge opleidingsniveau en resultaatgerichte houding, snel in staat om de periode te overbruggen waarin een organisatie op zoek is naar een definitieve invulling van de vacature. Waarom die optie niet gelijk noemen in de vacaturetekst? Wellicht bevalt de samenwerking wel zo goed dat er een meer of minder vast dienstverband van gemaakt kan worden. De professional anno 2007 is flexibel, kent glijdende werktijden en is bereid om met u mee te denken over mogelijke oplossingen.

Tot slot, de specialistische freelancer is sterk in opkomst. De relatief schaarse beroepsgroep Actuarissen (letterlijk: Verzekeringswiskundige) telt ca. 800 professionals die de titel AAG aan hun naam mogen verbinden. Ruim 15%(!) van hen werkt als freelancer. Het is binnen verzekeraars, pensioenfondsen en consultancy-bureaus dan ook zeer gebruikelijk om bij projecten en al dan niet tijdelijke klussen deze groep van zelfstandigen in te schakelen, tot wederzijdse tevredenheid!