Deze week in Managersonline.nl een artikel over het verschijnsel dat recruiters sollicitanten 'verjagen' door hun gedrag:
Veel organisaties ondermijnen hoogstpersoonlijk hun eigen sollicitatietrajecten met onbekwame of zelfs ronduit onbeschofte recruiters die daarmee een fataal negatieve eerste indruk op sollicitanten maken. Tweederde van de werkzoekenden meldt dat het gedrag van de recruiter van directe invloed is op hun beslissing een baan al dan niet te accepteren.
Een en ander blijkt uit onderzoek van Dimensions International (DDI) en Monster.com. Hoewel veel ondernemingen wanhopig op zoek zijn naar goede mensen, blijken ze zulke slechte sollicitatiegesprekken te voeren dat ze hun eigen glazen ingooien.
Veelvoorkomend gedrag van recruiters dat werkzoekenden doet besluiten niet voor de onderneming te willen werken is afstandelijkheid, gehaastheid, achterhouden van informatie over de functie, kruisverhoortechnieken toepassen, te laat komen, onvoorbereid zijn en vragen stellen die niets te maken hebben met de baan. 'Het sollicitatiegesprek is niet alleen een essentieel onderdeel van het wervingstraject, het is ook een belangrijk marketinginstrument,' aldus Neal Bruce van Monster. 'In een krappe arbeidsmarkt als die van tegenwoordig dient een recruiter tevens een goed marketeer te zijn die precies die boodschap overbrengt die de kandidaat over de streep zal trekken.'
Werven en selecteren in één gesprek, het blijft moeilijk. Alles draait om de 'tone-of-voice'. Eens te meer een signaal dat de recruiters anno 2007 meer arbeidsmarktmarketeer zijn dan iets anders. En natuurlijk moet er onder aan de lijn 'geselecteerd' worden maar niet eerder dan dat er uren van 'werving' aan vooraf zijn gegaan. Ik pleit er daarom voor de selectie vóór het sollicitatiegesprek voor een belangrijk deel te stroomlijnen, dan ontstaat er meer ruimte om het eigenlijke sollicitatiegesprek vooral wervend te doen zijn.
Wat daarbij kan helpen, is dat het zelfbewustzijn van vakspecialisten door de jaren heen flink is gegroeid. De bleue sollicitant aan tafel, die geen flauw idee heeft of hij/zij in aanmerking komt voor een functie raakt (mede dankzij internet) uitgestorven. Door meer informatie beschikbaar te stellen over een vacature, komen sollicitanten beter beslagen ten ijs en worden diegene die niet aan de basiseisen voldoen, er vooraf al uitgefilterd omdat zij zich niet herkennen in het functie- en kandidatenprofiel.
Daarom blijven wij er ook op hameren voor onze vacaturesites om voldoende tijd te steken in het opstellen van de profielteksten, en de vacaturetekst niet terug te brengen tot enkele wervende zinnen waardoor het onduidelijk wordt wie er precies gevraagd wordt. Voor onze academisch geschoolde bezoekers geldt: hoe meer informatie, hoe beter. Zij zijn daarop zeer goed in staat de inschatting te maken of men aan de eisen voldoet.
Het sollicitatiegesprek kan vervolgens vooral wervend ingestoken worden, zonder de ruis van selectie! En daarmee de kans op miscommunicatie verkleinen. |