Recruiten in het informatietijdperk

Door: Nienke Smit, 18-5-2007

Vandaag zag ik een indrukwekkend filmpje op YouTube
http://www.youtube.com/watch?v=ljbI-363A2Q

Met feiten over globalisering en de voortschrijdende ontwikkeling van informatietechnologie in deze eeuw.

Wat het meeste opviel

dat we kinderen aan het opleiden zijn voor banen waarvan we nu niet weten dat ze er in 2010 zullen zijn.
Dat een eerstejaars student dingen leert die in het derde jaar al weer verouderd zal zijn.
Een student van nu, op zijn 38e 10 tot 14 werkgevers zal hebben gehad.
Eén op de vier werknemers van vandaag, werkt korter dan een jaar voor zijn huidige werkgever
Eén op de twee werknemers, werkt korter dan vijf jaar voor zijn huidige werkgever
Volgens de voormalig minister van Onderwijs in de VS, zal de top 10 van gevraagde functies in 2010, niet hebben bestaan in 2004
We zijn leerlingen aan het voorbereiden op banen die nog niet bestaan, aan het voorbereiden op technologieën die nog niet eens ontdekt zijn, om problemen op te lossen waarvan we nu nog niet eens weten dat het problemen zullen zijn.

Eén ding is zeker, er komen informatiegolven op ons af die een enorme impact op ons werk zullen hebben. In stroomversnellingen. Zal jouw organisatie dat bij kunnen houden, zijn de werknemers klaar zijn om in die stroomversnelling mee te gaan? En wat betekent het voor je eigen profiel? Hoe werf je werknemers die de flexibiliteit hebben om hier in mee te kunnen gaan?

De gemiddelde werknemer wordt bedolven onder een vloed van e-mailverkeer, en degene die op dit moment het meest succesvol zijn in hun werk, zijn diegene die die stroom aan informatie weten te beheersen. Zo blijkt uit onderzoek onder werknemers van een headhuntbedrijf dat het gebruik van email op de werkvloer de productiviteit van de werknemers verbert, en dat werknemers die hun adresboek goed beheren en de emailcontacten warm houden meer voor elkaar krijgen dan collega's die hun mail met tegenzin openen.

Ook solliciteren gebeurt bijna volledig digitaal, 93% van de sollicitanten verstuurt de sollicitatie online. Makkelijker, maar dat maakt de drempel ook lager om het cv in meervoud te verspreiden. En dit heeft vanzelfsprekend ook weer een impact op de verwerkingsstroom van de cv's: meer latent geïnteresseerden sturen een email met minder toelichting of motivatie.

Aan de vacaturekant, zie je een sterke groei aan niche-vacaturesites. Het interessante boek The Long Tail van Chris Anderson behandelt dit fenomeen. De onbeperkte (schap)ruimte zorgt ervoor dat het aanbod op het web ongekend rijk is en door de onafhankelijkheid van tijd en plaats voor iedereen beschikbaar.

'Mensen zullen zich hergroeperen in duizenden op interesse gebaseerde subculturen. Ze voelen zich niet langer verbonden door geografische nabijheid en geklets op kantoor maar door gedeelde belangstelling. Met andere woorden, het tijdperk waarin iedereen dezelfde input kreeg en daarover sprak bij de koffieautomaat, is ten einde. Dit is de tijd van de microcultuur waarin iedereen iets anders doet. Koffieautomaten zijn steeds vaker virtueel en heel verschillend. De mensen die zich eromheen verzamelen doen dat uit zichzelf. Oppervlakkig contact met een groot aantal mensen vanwege dezelfde massacultuur, maakt plaats voor meer verbondenheid met bepaalde mensen, en minder met anderen.'

Dit boek kan ik iedereen aanraden die meer wil weten over de democratisering van productie, van distributie en van communicatie als gevolg van de opkomst van internet en andere nieuwe media.