hrinfinance | Weblog e-recruitment
 
   

De moeilijkheidsgraad van Social Media


Door: Nienke Smit, 15-6-2010
ReactieformulierNieuwe berichten in uw E-mailboxAlle nieuwe berichten in uw RSS

Recruiters gebruiken steeds vaker Social Media om kandidaten te vinden. Sociale netwerken zoals Linkedin en Facebook zijn dan ook grote databases met profielen waar een gemiddelde, betaalde cv-databank bij verbleekt. Temeer daar in de Sociale netwerken niet alleen de werkzoekers staan maar ook de mensen die momenteel goed in hun vel/baan zitten. En er zijn W&S bureaus die beweren dat dat de beste kandidaten zijn…

Toch is het werven via een sociaal netwerk, geen eenvoudige zaak. Allereerst zijn recruiters vaak teveel bezig met het vervullen van hun vacature, om veel aandacht te hebben voor het sociale aspect. Terwijl leden van een sociaal netwerk, niet primair lid zijn geworden voor een andere baan. Vergelijk het met een kamer vol verjaarsvisite binnenlopen terwijl je vraagt of er nog iemand accountmanager wil worden in de hoop dat “je iemand bent of iemand kent…“. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt je vanzelf minder vaak uitgenodigd...

 

Social media kennen een gedragscode. En dat is, Wees sociaal. Natuurlijk is het mooi als je mensen een andere, betere baan kunt aanbieden, maar zoals dat in het echte leven ook gaat, verdiep je wel eerst in het profiel en de drijfveren van de mensen tegenover je. Of zoals Ruben het vorige week noemde: “Schurk eerst eens een tijdje tegen elkaar aan, dan weet je wat je aan elkaar hebt.“

 

Digitaal tegen elkaar aanschurken om elkaar beter te leren kennen. Voor de toekomst beslist de manier waarop werkgevers en werknemers elkaar gaan vinden. Maar dat is voor een recruiter richting een vakspecialist geen sinecure. Het blijft toch een ongemakkelijke situatie.
Socialiseren tussen vakgenoten onderling, is een stuk vrijblijvender en daardoor effectiever. Daarom is het voor een recruiter heel belangrijk om de energie te richten op het faciliteren en enthousiasmeren van interne ambassadeurs om zich op de sociale netwerken te profileren. Met twitter of een blog kunnen ze hun kennis, hun prestaties en de ontwikkelingen delen met andere vakgenoten, die altijd nieuwsgierig zijn hoe het bij een vakgenoot werkt.

En naarmate je digitaal een tijdje met elkaar optrekt door elkaar te volgen, krijg je vanzelf ook een gevoel of een overstap zinvol en kansrijk is. Dat scheelt weer een assesment.
Daarom beste recruiter-twitteraars, stop met twitteren over je vacatures, maak daar een automatische twitterfeed van voor diegene die echt graag op de hoogte blijven van je interne vacatures. En ga op zoek naar collega“s op de afdelingen waar de vacatures zijn, praat net zo lang met ze tot ze uit hun digitale schulp kruipen, en help ze op weg om met een redelijke frequentie te gaan posten. In een twitter-account of een blog. Desnoods met behulp van een tekstschrijver. Daar is op termijn de winst te halen. Alleen kost dat ontzettend veel tijd.

 

Nu even geen tijd want je tobt met een lastige vacature? Het alternatief is een vakinhoudelijk interview in een vakblad, op een website van de vakvereniging of op een vacaturesite met specifieke doelgroepen zoals de onze met een oproep voor collega“s. Weliswaar voor een éénmalig impressie, maar voor het vervullen van een moeilijke vacature, momenteel beslist de kortste weg. Bel of mail ons, dan laten we je zien hoe anderen met succes ons platform hebben ingezet bij gebrek aan tijd om te socialiseren.

n.smit@careerguide.nl

06 - 41 45 49 57

 

p.lammers@careerguide.nl

06 - 41 45 49 56