Vandaag een interview gelezen op Emerce.nl met Lot Keijzer, managing director van Twist, het digitale label van mediabureau Kobalt. Zij wil af van bereik als ultieme graadmeter. “Uiteraard is bereik een middel om te komen tot een doel, maar het bereik op zichzelf is meer en meer verworden tot doel de laatste tijd. Een doel wat niet meer biedt dan een schijnzekerheid“, meent Keijzer. Waarbij onder bereik het aantal gerealiseerde “clicks“ verstaan wordt.
Vorige maand kwam VNU ook naar buiten met een dergelijke boodschap. Uit een door hen gehouden onderzoek bleek dat men vaak geschikte vacatures zocht en vond op vacaturesites en daarna op de website van het bedrijf verder ging zoeken voor meer informatie. Uiteindelijk solliciteert men het liefst door een CV en sollicitatiebrief per e-mail te sturen. De onderzoekers concluderen hieruit dat een groot gedeelte van de respons van vacaturesites niet rechtstreeks via vacaturesites zelf verloopt, maar veelal ook via andere kanalen, zoals e-mail.
Daardoor wordt het meten van response, complexer dan het eenvoudig meten van clicks op sollicitatielinks. Ook wij merken dat een deel van onze klanten zich slechts baseert op de kwantitatieve clicks, en veel minder op de kwalitatieve resultaten. Zij stappen voorzichtig fase 1.0 binnen en verbinden daar grote conclusies aan, terwijl internet zich al in een volgende fase bevindt. Een fase waarin niet de clicks maar het resultaat, de sollicitaties tellen.
En daar komt nog bij, via onze sites, niches met zeer beperkte doelgroepen, kun je geen duizenden clicks en tientallen sollicitaties verwachten. Het zou zeer, zeer onwaarschijnlijk zijn als we met dergelijke aantallen zouden schermen. Als er van een doelgroep 1000 gekwalificeerde kandidaten te vinden zijn, dan zijn er van die 1000, slechts 110 in de markt op jaarbasis, dat zijn er amper 10 per maand. Hoe waarschijnlijk is het dat die alle 10 bij hetzelfde bedrijf zullen solliciteren? 3 tot 5 sollicitaties over een periode van 3 maanden, is meer waarschijnlijk. En een prachtig resultaat, gezien de schaarste van de doelgroep. Ik vind het bijna ongelooflijk dat er bedrijven zijn, die dit een magere oogst vinden. Ik hou het er maar op dat de betreffende recruiters de werkelijke grootte van de niches niet kennen. Iets voor ons om op te pakken? |